Tanıdığım En Hoş Terörist ! (10/10)

ABD’li gazeteci onunla yaptığı röportajdan sonra onu böyle tanımlıyordu: Tanıdığım en hoş terörist !

İşte röportajdan bir kısım:

 

‘Şehadet bombalamaları’nın misilleme olduğunda, İsrail’in cinayetlerine ve katliamlarına birer yanıt olduğunda ısrar ediyordu. Bir özgürlük savaşçısının dilinden konuşuyordu.

“Fransızların Almanlara yaptığının, Cezayirlilerin Fransızlara gösterdiği direnişin, Vietnamlıların Amerikalılara gösterdiği direnişin aynısını gösteriyoruz,”

diyordu. Tek başına ele alındığında akıl yürütme biçimi baştan çıkarıcıydı. Orada bizimle birlikte bulunan İngiliz bir ekip de dahil, sol kanattan Avrupalı gazetecileri nasıl etkisi altına aldığı görülebiliyordu.
Ama seçtiği sözcüklerde meşum, alaycı bir şeyler vardı; ya da daha doğrusu tek bir sözcükte, işgal sözcüğünde. Dünyanın büyük bir kesimi için, işgalin 1967’de, İsrail Batı Şeria ve Gazze’yi ele geçirdiğinde Filistinlilerin başına gelen şey demek olduğunu biliyordu. Sözcük geçiciliği, uzlaşmayı çağrıştırıyordu. Ama Rantisi’ye, kuruluşuna katkıda bulunduğu örgüte göre işgalin tarihi 1967’ye, hatta İsrail devletinin kurulduğu 1948’e bile değil, bundan onlarca yıl öncesine Siyonistlerin Filistin mandasında topraklar satın almaya başladığı yıllara uzanıyordu. İsrail’in tamamı işgal edilmiş topraklardan oluşuyordu. Rantisi, ateşkesten bahsediyordu, ama bunlar anlamsızdı. Sunduğu barış planı basitti:

Beş milyon Yahudinin gitmesi gerekiyordu, barış bundan sonra gelecekti. O zamana kadar cihad olacaktı.

Oy verin

Bir Cevap Yazın